I love London
Maandag was een rustig dagje. Ik heb huishoudelijk werk gedaan en 's middags zijn we naar de speeltuin geweest. Hoewel je het eigenlijk geen speeltuin kunt noemen. In het naastgelegen dorpje is een enorm veld, groter dan een voetbalveld, en daarop staan wel een aantal toestellen maar die zien er heel zielig uit op dat grote veld. Er staat een houten treinlocomotief, een klimrek met een kleine glijbaan, twee schommels, twee baby-schommels, éen grote glijbaan en een soort loopbruggetje. Hier spreken we dan ook niet van een speeltuin maar van ‘the slides en swings'.
Op dinsdag was het druk. Charlotte had een afspraak bij de acupuncturist in Oxford. Niet alleen voor zichzelf maar ook voor Arthur. Nu werd er natuurlijk geen acupunctuur op Arthur toegepast maar omdat hij last van zijn buikje had en de acupuncturist tevens homeopaat is, kon hij misschien wel helpen. Na het bezoekje aan de homeopaat stond er een bezoekje aan een winkel waar afdrukken van de voetjes van Arthur gemaakt werden gepland. Een drukke dag voor Arthur dus. Omdat ik niet meeging naar de acupuncturist had ik een uurtje vrij. Ik heb een bezoekje gebracht aan het Ashmolean Museum. De toegang is gratis en is daardoor ook de moeite waard als je een kort bezoekje brengt. Ik heb één verdieping bezocht en in één uur tijd ben ik toch veel te weten gekomen over onze voorouders de Neanderthalers, Grieken en Romeinen. Toen naar de winkel voor voetafdrukken. Arthur had van de acupuncturist/homeopaat druppeltjes gekregen en ze lijken inderdaad te helpen. De juffrouw van de winkel ging lief maar toch kordaat te werk en Arthur leek hier geen problemen mee te hebben totdat voetje nummer twee aan de beurt was. Arthur vond een tweede voet in de verf niet nodig en begon te huilen. Erg zielig maar gelukkig was het snel achter de rug. Charlotte wilde nog wat kleding kopen in Oxford en terwijl zij de Primark indook was het voor Arthur tijd voor een dutje. Ik heb met hem rondgelopen en hij heeft heerlijk kunnen uitrusten van de vermoeiende ochtend.
' s Avonds stond voor mij de talencursus op het programma dus op naar de Park en Ride. Maar Charlotte en ik hadden tijdens onze rit naar Oxford een andere Park en Ride gezien. Nou ja gezien.. we hadden het bord dat de richting naar een Park en Ride aangeeft gezien en deze Park en Ride leek veel gunstiger te liggen. Dus ik 's avond richting de betere Park en Ride. Bij het bordje dat we die ochtend hadden gezien sloeg ik af en ik volgde de borden. Aangekomen bij een rotonde werd het me moeilijk gemaakt: er waren twee borden één gaf aan dat de park en Ride rechtdoor was en de ander gaf rechtsaf aan. Dan maar een gokje wagen: rechtdoor. Ik reed een klein en heel druk dorpje in. Toch maar doorrijden in de hoop op een bord maar niks. Dus maar weer eens omgekeerd. Terug naar de rotonde en toen de andere kant op, misschien klopte het tweede bord. Maar helaas dit bord leidde niet tot een Park en Ride, gelukkig kwam ik wel terecht op een bekende weg en kon ik richting mijn oude, vertrouwde Park en Ride. Helaas had ik de bus gemist en zou ik 15 minuten later in mijn ‘class' zijn. Ik heb naar mijn Language School gebeld en gelukkig was het geen probleem als ik een kwartiertje later kwam.
Woensdag had ik met Verena in Woodstock afgesproken voor de lunch. Het was erg gezellig. Woensdag en donderdag waren rustige dagen met op donderdagavond weer leuke ‘class'. Inmiddels had ik een weekendje Londen met Verena op de planning staan. We konden slapen in de flat van de zus van Charlotte. Zij is in de weekenden altijd bij haar ouders in The Countryside dus we hadden de flat voor ons alleen. Echt super! Ik moest alleen de sleutel van de flat nog zien te bemachtigen.
Op vrijdagochtend heb ik, toen Charlotte, Arthur en Liliy naar hun muziekgroepje waren, gepoetst. Daarna kwamen Ben en Katie op bezoek. Ik ben toen de sleutel van de flat gaan ophalen. De moeder van Charlotte had de sleutel van de flat (er zijn er een paar in omloop). Granny werkt als makelaar. Ze had een bezichtiging bij een huis in buurt (25 minuten rijden). Ik ben naar het dorpje gereden en heb daar de sleutel opgehaald. Helemaal perfect dus.
Op zaterdag ben ik met de auto naar het treinstation gereden, met de trein naar Oxford gegaan, waar ik Verena trof, en toen met de bus naar Londen. Vanaf de bushalte was het 10 minuutjes lopen naar de flat. Een schattige flat met een heel leuk tuintje. Toen we onze spullen hadden uitgepakt en de flat verkend hadden, zijn Verena en ik naar het metrostation Sheperd's Bush gelopen. Op naar The Tower of London. Een prachtig en indrukwekkend gebouw. We hebben overwogen om ook binnen een kijkje te nemen maar de entreeprijs hield ons tegen. Vanuit The Tower of London naar de London Tower Bridge gelopen. Met een prachtig uitzicht over de Theems. De planning was om langs de Theems naar London Eye te lopen maar het was later dan verwacht en de wandeling zou ook langer duren dan gedacht dus bij London Bridge de metro naar Westminister genomen. Op naar London Eye en de Big Ben. Ook rondgekeken bij Westminster Abbey en toen met de metro naar Harrods. Ik vond het warenhuis ongelofelijk! Alsof ik in een pretpark was. De ene afdeling nog mooier ingericht dan de ander en dan de Egyptische hal! Ik kan het nog steeds niet bevatten! Na Harrods waren we erg moe dus uitgerust in Starbucks en toen naar Piccadily Circus. Even rondgewandeld en daarna terug naar Sheperd's Bush. Bij Pizza Express een lekkere cannelloni gegeten en toen terug naar de flat om even bij te komen. We hadden het plan om 's avonds een pub te zoeken in de buurt maar vanuit de buitenkant is toch moeilijk in te schatten of het wat is. Bovendien waren er minder pubs in de buurt dan verwacht. Uiteindelijk zijn we in de Australian Bar beland waar een bandje keiharde muziek speelde. Verena en ik bestelde een bier en dan krijg je inderdaad een enorm glas/pint. Nadat we het biertje opgedronken hadden (en daar doen wij best lang over) zijn we teruggegaan naar de flat en hebben we heerlijk geslapen.
Zondagochtend al vroeg op want we wilden de wisseling van de wacht zien bij Bunckingham Palace. Na een ontbijtje bij een koffiebarretje in de buurt naar het metrostation. Maar helaas we kwamen het poortje niet door. Zaterdag hadden we twee kaartjes gekocht één voor de zaterdag en één voor de zondag. Maar op zaterdag hadden we allebei per ongeluk het kaartje voor zondag gebruikt. Dit kaartje weigert het poortje dan, het poortje blijft dicht en je weet dat je het andere kaartje moet nemen. Maar het verkeerde (zondagse) kaartje wordt dan toch geblokkeerd en is op zondag niet meer te gebruiken. Gelukkig was er een aardige meneer die onze kaartjes weer activeerde. Na enige vertraging op weg naar Buckingham Palace. Daar was het al erg druk: heel veel mensen, dranghekken en politie. In het zonnetje wachtten we op actie. Die kwam er (ik zal nog filmpjes plaatsen) maar ik ben er nog niet uit wie me meer entertainde de garde van de koningin of de politieman te paard die probeerde de stoep vrij te houden en te voorkomen dat iemand in de hekken klom. (‘Please allow people to cross, keep crossing please, go either this way or that way (armgebaren) madam come down please, madam if you try to ignore me I will come over to you and pull you down' of nadat hij even weg was om iemand staande te houden: ‘I am 5 seconds away and it's chaos' en het was chaos dus weer opnieuw: ‘please allow people to cross' etc.). Na de wisseling van de wacht nog even richting Big Ben gelopen en toen met de metro terug naar de flat en daarna met de bus naar Oxford. Een heerlijk weekendje dus en prima weer.
And sometimes... it's raining in England
Afgelopen zondag was een echte luie zondag. Niet alleen omdat ik zaterdag een vermoeiende dag had gehad in Londen maar vooral vanwege het weer: regen, regen en nog eens regen aan één stuk door. Nadat ik een aantal activiteiten had overwogen (misschien naar de bioscoop of een nabijgelegen dorpje?) besloot ik thuis te blijven. Samen met de familie heb ik Stuart Little gekeken. Er werd een vuurtje gestookt in de openhaard dus was het warm en gezellig.
Maandag vervolgde ik mijn zoektocht naar een Language School. Ik vond er één in Oxford waar ik twee avonden per week een class kon volgen. Maandagavond had ik afgesproken met een Nederlandse au pair, Ingrid. Zij woont in het dorpje Stanton Harcourt, gewapend met TomTom stapte ik in de auto. Die TomTom was een verademing. De richtingaanwijzers zijn hier minuscuul en 's avonds echt onleesbaar. Ik heb hier al wat zijstraatjes die ik moest afslaan gemist en daardoor ook al heel veel omwegen en/of keringen gemaakt. Het was dus heerlijk om eens even niet op de route te hoeven letten. Al moest ik toch even wennen aan de yards. Samen met Ingrid heb ik gegeten bij een Italiaan in Whitney (een stadje verderop). Het was een hele gezellig avond en we willen snel weer afspreken maar dat wordt wat bemoeilijkt door het werkschema van Ingrid. Zij moet voornamelijk in de weekenden werken en dan ben ik vrij. Maar we vinden er wel wat op.
Dinsdagmiddag ben ik met de bus naar Oxford gegaan. Ik had 's avonds een afspraak bij Language School. Ik werd heel hartelijk ontvangen, in een advanced class geplaats en kon donderdag al beginnen bij Kheiron School of Language. Naast een 2 uur durende class op dinsdag en donderdag kan ik deelnemen aan ‘Book Club & Pub' op woensdag. In een groep wordt een kort verhaal besproken, je oefent dus Engels en leert nieuwe mensen kennen. Daarna wordt verder gepraat in de pub. Heel leuk dus!
Woensdag had ik een rustige dag. 's Avonds zou ik gaan oppassen op het zoontje van Katie een vriendin van Charlotte. Zij woont hier 10 minuten lopen vandaan. Toen ik wilde vertrekken was het erg bewolkt en Ned vroeg of ik de auto wilde lenen. Ik had zin in een wandelingetje en dacht dat ik wel voor de regen bij Katie zou zijn. Verkeerd gedacht! Op de helft van de wandeling begon het te keihard te regenen, het ging los. Stortregen kwam uit de lucht en mijn kleine parapluutje kon me niet redden. Toen ik eenmaal de oprijlaan richting het huis van Katie bereikte, kwam Ian, de man van Katie, met de auto aangereden om me op te halen. Ik ben gauw in de auto gesprongen en eenmaal in huis bij Ian en Katie bleek ik redelijk droog te zijn. Katie stopte net haar zoontje Ben van anderhalf in bed. Daarna legde Katie uit wat ik moest doen als Ben wakker werd: zijn speentje geven (want die gooit hij regelmatig uit bed) en waarschijnlijk zou Ben zo verbaasd zijn om mij te zien dat hij weer zou gaan slapen. Toen ik Ben om 11 uur hoorde huilen ging ik naar zijn kamer, tastte de vloer naast zijn bed af opzoek naar de speen en gaf hem de speen. Toen zag Ben mij en hij bleek niet alleen verbaasd te zijn vanwege mijn aanwezigheid in zijn slaapkamer maar leek vooral doodsbang. Ben zette het op een brullen. Hij huilde keihard! Ik probeerde hem te kalmeren door hem over zijn hoofdje te aaien en sussende geluidjes te maken maar na twee minuten was de situatie nog niet verbeterd. Ben lag in bed, doodstil, verstijfd en huilde keihard. Ik besloot het over een andere boeg te gooien en zijn kamertje te verlaten. Ik sloot de deur en bleef achter de deur staan om te luisteren. Ik hoorde nog twee keer Beeh , beeh en toen was het doodstil. Ben wilde schijnbaar alleen maar dat de vreemdeling zo snel mogelijk zijn kamer zou verlaten. Hij is weer in slaap gevallen en de avond is verder rustig verlopen.
Donderdag maakte ik kennis met de moeder van Ned, de andere granny. Een hele lieve vrouw. 's Middags ging ik naar Bicester Village, een outlet shopping centre in de buurt. Toen ik bijna daar was ontdekte ik dat de tank van de auto zo goed als leeg was. Gelukkig passeerde ik richting de parkeerplaats van Bicester Village een tankstation en ik besloot na het bezoek aan de winkels de tank te vullen. In ‘the village' waren heel veel Aziatische mensen die tassen vol gekocht hadden, opvallend maar niet verbazingwekkend. Curieus vond ik de aanwezigheid van een groep Boeddhistische monniken. Ik vraag me nog steeds af wat zij daar bij al die dure winkels deden. Nadat ik de tank van de auto met diesel gevuld had ben ik richting Oxford gereden. Ik parkeerde bij de Park en Ride en reed daarna met de bus het centrum in. Vanavond was mijn eerste language class. Het was een hele leuke les met een gemêleerd gezelschap: een Franse vrouw die zichzelf graag hoort praten, een Spaans echtpaar met een man die elk woord heel duidelijk articuleert, een stille Japanner die toen ik met hem richting de bus liep een onderzoeker aan de universiteit bleek te zijn, een zwijgzame Braziliaan, een vrouw uit Polen en een heel aardig Spaans meisje. Eerst lazen we korte verhalen en discussieerde daarna in drietallen over de vragen. Daarna werden we in twee groepen verdeeld, groep A en B. Groep A was werkzaam bij de Pizzahut en had om 12.00u lunchpauze. Zij waren om 12.15u bij de bank gezien die om 12.17u overvallen was. Groep A keerde pas om 16.00u terug bij de pizzahut en wel in een BMW Z3. Verdacht dus. Ik zat in Groep A en we moesten een verhaal bedenken waarin we verklaarden waar we van 12 .00u tot 16.00 u geweest waren en hoe we aan de BMW kwamen. Een alibi dus. Groep B was politie en moest vragen bedenken. We werden allemaal één op één ondervraagd door alle politieagenten, in een soort roulatiesysteem, als zij 10 onregelmatigheden vonden in het verhaal werden we schuldig bevonden. Een leuke opdracht!
Vrijdagmiddag gingen we op de thee bij Katie en Ben. Nu kon ik Ben goed leren kennen. Hij is een schattig jongetje en houdt erg van telefoneren. Hij liep de hele tijd met zijn ‘mobiele telefoon' aan zijn oor gesprekken te voeren.
Zaterdag ontmoette ikCristina een Spaanse au pair, zij werkt bij Susie een vriendin van Charlotte, en Laura een Franse au pair, zij werkt bij de zus van Susie. Samen zijn we naar Blenheim Palace gegaan en hebben de benedenverdieping en een aantal tuinen bezocht. Het was erg leuk en interessant maar ik heb besloten om nog eens alleen terug te gaan zodat ik precies kan zien wat ik wil. Daarna gingen Cristina en Laura naar Oxford en bracht ik een bezoekje aan de winkeltjes in Woodstock. In Woodstock was een carnival met allemaal kraampjes waar je goede doelen in Woodstock kon steunen.
Op zondag had ik in Oxford afgesproken met een Duitse au pair Verena. We hadden een hele leuke middag. Naast sightseeing, winkeltjes bezocht en samen gegeten in een Pub. Verena blijkt hier vlakbij te wonen (15 minuutjes) dus dat is erg fijn! Ik hoop haar snel weer te zien.
Driving through the countryside and other adventures
Na de rijles van afgelopen zondag had ik een wandeltocht op de planning staan. Als een echte scout ging ik met een wandelkaart op pad. Ik maakte een prachtige wandeling van 2,5 uur. Helaas droeg ik niet de juiste schoenen (want als je maar 23kilo aan bagage mag meenemen moet je prioriteiten stellen) met als gevolg twee blaren. Na wat rust te hebben genomen, ben ik met Ned naar de ouders van Charlotte gereden. Ik mocht rijden en gelukkig ging het goed, zelfs de rotondes. Bij ‘granny' aangekomen, werd mij mijn slaapkamer gewezen en hebben we samen gegeten. Op maandag hadden we een rustige dag bij de ouders van Charlotte.
Op dinsdagochtend gaat Lily naar nursery (vergelijkbaar met de peuterspeelzaal). Terwijl Charlotte Lily naar ‘school' bracht, deed Arthur een dutje en ik huishoudelijk werk. Om 10 uur was Charlotte terug en kwam Sophie mij ophalen want ik ging oppassen op Oliver. Het was een hele leuke morgen en het ging erg goed. Hij is een hele lieve baby. Haha. 's Middags kwamen Sophie en de kinderen en Katie met haar zoontje Ben op bezoek. Op Ben ga ik woensdagavond oppassen. Ja, ik word hier overal ingezet maar ik vind het erg leuk en zo verdien ik ook nog een centje bij.
Woensdag gingen we op bezoek bij een vriendin van Charlotte: Iona. Zij heeft een dochtertje Martha, zo oud als Lily, en een zoontje George, zo oud als Arthur. Ze wonen in een huis dat midden in een veld staat. Vanaf de straat zie je het huis niet. Er is een lange, hobbelige oprijlaan naar het huis. Nadat ik met iedereen kennis had gemaakt en we samen hadden gelunched, stelde Charlotte voor om nog eens een proefritje te maken. Iona vroeg of ik niet bang was om te verdwalen maar ik dacht dat het niet moeilijk zou zijn de weg terug te vinden. Ik wilde een rondje rijden en na ongeveer 15 minuten weer terug zijn. Al snel had ik in de gaten dat er van een rondje van 15 minuten geen sprake zou zijn. De (veld)wegen zijn hier zo lang, soms is er een hele tijd geen afslag. Maar uiteindelijk reed ik een dorpje in en zag ik op kaart dat ik niet eens heel ver verwijderd was van Iyona's dorp. Dus koers gezet naar het dorpje van Iyona. Eenmaal in het dorpje reed ik richting Iona's huis maar ..waar was die oprijlaan nu gebleven? Ik konde oprijlaanniet meer vinden. Ik probeerde Charlotte te bellen maar zij had geen bereik midden in dat veld. Dus nog maar een rondje gereden en nog maar eens gekeerd (ja het was wel een goed oefenrondje, dat wel). Inmiddels had ik al een half uur rondgereden in het dorpje. Ik besloot dat ik nog twee mogelijkheden had en anders maar ergens moest parkeren in afwachting van een telefoontje van Charlotte. Maar gelukkig daar ging de telefoon. Ik bleek vlakbij te zijn en ook al heel vaak langs de oprijlaan te zijn gereden. Maar bij het passeren van die oprijlaandacht ik steeds:‘dit kan het toch niet zijn...' Na een avontuur en een heel goed en uitgebreid oefenritje van 1,5 uur was ik veilig aangekomen bij Iyona's huis.
Donderdagochtend ging Lily naar ‘school' en hadden we een rustig dagje thuis. Ik had inmiddels gemaild naar een Language Centre voor heet volgen van een Language Course op dinsdag- en woensdagavond. Donderdagmiddag kreeg ik mailtje terug. Er was een groep die een cursus volgde. De cursus werd donderdag afgerond en een nieuwe op ‘intermediate level' startte. Als ik wilde kon ik volgende week dinsdag beginnen en donderdagavond komen om te bepalen of het ‘level' juist was. Ik kreeg de mail vrij laat dus ik ben super snel naar Oxford vertrokken. Charlotte heeft me bij de bus afgezet, 45 minuten in de bus en toen vlug naar het Language Centre. Eenmaal aangekomen vroeg de vrouw aan de receptie, met wie ik ook gemaild had, uit welk land ik kwam. Toen ik zei dat ik uit Nederland kwam, zei ze dat de cursus waarschijnlijk te makkelijk voor me was en dus niet bij me past.Even later kwam de ‘teacher' binnen, hij zei dat mijn ‘level' te hoog zou zijn. Helaas was dit de enige groep die ze op dit moment hadden en dus waren er geen andere opties.Weer terug in de bus naar huis dan maar.
Vrijdag was een rustig dagje. Charlotte, Lily en Arthur gingen 'sochtends naar een muziekgroepje terwijl ik huishoudelijk werk deed. 's Middags is Charlotte me komen ophalen en hebben we een ‘garden' in de buurt bezocht. Heel erg mooi!
Zaterdag ben ik met Annet, de Nederlandse au pair,en Anneliis uit Estland naar Londen geweest. Ik vertrok om 7.50u met de auto naar een Park en Ride voor Oxford. Vanuit daar met de bus naar Oxford en in Oxford samen met Annet en Anneliis, om 9ude bus naar Londen. We zijn naar Chinatown geweest, hebben Covent Garden bezocht en zijn vanuit daar naar Regent's Park en Camden Market gelopen. Heel veel gelopen en dus ook heel wat gezien. Het was een hele leuke dag!
The Village (Filmpje)
Op Youtube kunnen jullie een filmpje bekijken van het dorp: http://www.youtube.com/watch?v=jxfCrT4nyPc
Ik heb geprobeerd de film zo kort mogelijk te houden door zo snel mogelijk te lopen (dat hoor je wel aan mijn ademhaling). 'Maar goed' :P. Veel kijk plezier!
My first week
Bedankt voor alle lieve reacties op mijn vorige verhaal en foto's. Erg leuk!
Een week vol belevenissen achter de rug.. Een week met volop zon en één dagje regen.
Maandag was Bank Holiday dus was (bijna) iedereen in Groot-Brittannië vrij. 's Middags gingen Charlotte, Ned en Lily naar een verjaardag in een pub in het naastgelegen dorp. Ik bleef thuis om op Arthur te passen.
Dinsdag heb ik samen met Charlotte, Lily en Arthur een bezoek gebracht aan Blenheim Palace. Ik heb een toegangspas gekregen waarmee ik Blenheim Palace kan bezoeken wanneer ik maar wil. Er rijdt een treintje richting speeltuin. We zijn naar de speeltuin geweest en we hebben ook nog even rondgekeken in de vlindertuin. 's Middags zijn we naar een vriendin van Charlotte, Sophie, geweest. Zij heeft een dochtertje, Florence, zo oud als Lily en een zoontje, Oliver, van 1 jaar. Volgende week dinsdag ga ik op haar Oliver passen.
Woensdag zijn de moeder van Charlotte, een vriendin van moeder en de broer van Charlotte met zijn vriendin komen lunchen.
Donderdag heb ik samen met Charlotte, Sophie en de kids een bezoekje gebracht aan Cotswold Farm Park. Een soort kinderboerderij met speeltuin. Heel erg leuk. Er waren een heleboel dieren: een varken met een heleboel kleine biggetjes, kuikentjes, konijnen, hamsters, geiten, schapen en koeien. In de namiddag zijn we op bezoek geweest bij het nichtje van Charlotte, zij heeft pas een dochtertje gekregen en woont in een prachtige cottage.
Vrijdag had ik vrije tijd. Charlotte heeft me afgezet in Banbury een stadje in de buurt. Ik heb daar lekker rondgewandeld en gewinkeld. Erg leuk! Toen ik thuis kwam was het werktijd en heb ik de was gedaan en gepoetst. Ik heb (nog) niet het idee dat ik hard moet werken. Charlotte en Ned verzorgen de kinderen in de ochtend en zij doen de kids ‘s avonds in bad en brengen hen naar bed. Ik doe de was en zorg dat de keuken netjes blijft: afwasmachine in- en uitruimen en het speelgoed van Lily opruimen. Daarnaast help ik waar ik kan. Arthur vasthouden, met Lily spelen, de kinderwagen duwen etc. Omdat ik overal mee naar toe mag is het vooral gezellig!
Gisteren ben ik met de trein naar Oxford geweest. De trein vertrok om 11.16u vanaf een klein stationnetje in Heyford. Zo klein dat er geen kaartenautomaat was. Kaartjes moet je in de trein kopen bij de conducteur. De trein van en naar Oxford rijdt eens in de twee uur. Op het treinstation in Oxford had ik met Annet, een Nederlandse au pair, afgesproken. Zij heeft me rondgeleid door Oxford en me heel veel laten zien. Niet alleen Primark maar ook Christ Church College en andere bezienswaardigheden. Ook hebben wehet Ashmolean museum bezocht. Bij de meeste musea in Oxford hoef je geen entree te betalen, dus je kunt er gewoon in en uit lopen. We hebben geluncht bij een pub genaamd Four Candels. Het was een hele leuke en gezellige dag en ik zal zeker weer een keer met Annet afspreken.
Zojuist heb ‘rijlijs' gehad van Ned. Het ging best goed. Ik moest even wennen aan het schakelen. We begonnen op een privéweg maar daarna ben ik naar huis gereden.
Such fun!
Na twee fantastische eerste dagen weet ik niet precies waar ik moet beginnen. Ik heb al zo veel meegemaakt. Ik zal proberen niet te veel details te vertellen (moeilijk voor me ;-)) maar ook niet te weinig. Goed dan begin ik toch maar bij het begin. Gistermorgen ging de wekker om 5.45u. Nadat ik afscheid had genomen van het huis vertrokken we, om 7.00u, naar Brussel. Op het vliegveld ging alles erg snel. Het inchecken was zo gepiept en toen was het altijd om afscheid te nemen van papa en mama. Dat ging erg goed al moest ik, toen ik richting douane liep, toch even slikken. Gelukkig komen ze op bezoek in Engeland.
Vanuit London zou ik naar Oxford reizen met de bus. Het ticket voor de bus had ik thuis al geboekt. Ik had een prima vlucht en genoeg tijd om de ‘coach' richting Oxford te halen. Op het busstation van Oxford had ik om 13.00u met Charlotte afgesproken bij een klein café. Ik werd hartelijk welkom geheten door Charlotte en ik kon meteen een glimp van Oxford opvangen omdat we nog even naar de drogist (‘Boots', ongelofelijk wat ze daar allemaal hebben!) en een supermarkt zijn geweest. Daarna in de auto richting Sanford St. Martin, Near Chipping Oxford. Onderweg kon ik genieten van ‘the countryside' prachtige uitzichten en idyllische dorpjes! Eenmaal thuis heb ik Ned ontmoet en een rondleiding gekregen door het super gezellige huis. Het huis is heel breed en lang, zoals Charlotte zei: ‘like a train'. Mijn kamer is heel mooi en erg gezellig. Op mijn kamer heb ik internet en een tv maar ook een waterkoker, broodrooster en kleine koelkast. Super de luxe als je het mij vraagt!
Toen ik aankwam lagen de kinderen nog in bed. Nadat ik mijn koffer had uitgepakt ontmoette ik Lily en Arthur. Lily had een spanboek voor me gemaakt met ‘Hello Timme' erop. Heel leuk! In de namiddag heb ik samen met Ned, Charlotte en de kinderen een wandeling gemaakt. Dat was ongelofelijk mooi: eerst langs het cricketveld, toen langs een groot ven met waterlelies, vervolgens over een beekje door een bos, door een veld om uit te komen bij een aantal geweldige huisje. Alle huisjes hier lijken op het huisje van Miss Honey uit Mathilda. Helaas had ik mijn fototoestel niet bij maar ik zal snel foto's plaatsen. Thuis nog een stukje van Monster Inc gekeken, Lily eten gegeven en toen de kinderen naar bed waren samen met Charlotte en Ned gegeten. Het was een hele leuke en gezellige dag!
Vandaag mocht ik mee naar de family lunch bij de ouders van Charlotte. Dat was heel leuk! Het huis was precies zoals je dat voorstelt bij een Engels huis. Het had een groot erf met een aantal stallen erop. Er liepen twee kleine honden op het erf, in de stallen zat een kip met kuikens, in de wei stonden pony's en achter de wei was een tennisbaan. Het huis had een grote keuken en allemaal kleine kamertjes. Iedereen in de familie was heel aardig en hartelijk. Tijdens de lunch werd een ‘roast' geserveerd. Nadat we hadden gegeten, werd tennis gespeeld, door de kinderen op de pony's gereden etc. Heel gezellig allemaal. Rond 18 uur waren we weer thuis. Thuis Monster Inc gekeken (dat is een hele populaire film hier in huis :D). En nu heb ik een heerlijke vrije avond op mijn kamer.
Liefs, Timme
Welkom!
Lieve allemaal,
Welkom op mijn weblog. Ik ga proberen jullie op de hoogte houden van al mijn avonturen en ervaringen als au pair in Engeland.Je kunt hierregelmatig nieuwe foto's bekijken en reisverhalen lezen.
Liefs, Timme